Martın ortaları 1980... Ferizlide yeniyim. Ortaokul açmağa çalışıyorum. Tekbaşımayım. Hiç bir yerim eşyam yok. Evraklar bir zarfın içinde, zarf cebimde...

Yıkılan Belediyenin altında bir kahve var. Orada oturuyorum. İyi giyimli bir geldi. Beni şöyle bir kesti. Dolandı kahveciye bir şeyler sordu. Şecaat vecaat yerinde. Sonra Bana doğru geldi. "

Hoş geldin hemşo!" dedi. Hoş bulduk demeğe fırsat kalmadı. "Sen mi ortaokul açacakmışsın olmaaaz! " deyiverdi. "Nerde oratokul beya...!". Ben de sinirlendim. Cebimden zarfı çıkardım ve masanın üzerine vurdum. Ve hiddetle burda! dedim. Bir adım geriledi Rahmetli. Ve "Yanlış anlama,ben; Söğütlü açtırmaz diye biliyorum. " dedi.

Çağırdım oturdu. Çay vurduk beraber. "Açarız be ya deyiverdim. Beraber açarız." Olur ben varım dedi.

O zaman Okulu açabileceğime inandım. Demek ki: Halk bu işi gündemine alırmış.

Yıllarca arkadaşlığımız oldu. Dayanışma içindeydik hep.

Bir akşam geç vakit: "Hoca sakın kimseye deme. Kaymakam arabayı devirdi. Bir şeyimiz yok. Gölkentte Pelikan avladık dönerken, Ağacık altında virajda. Kafası iyiydi. Sakın kimseye söyleme emi" dedi.

Ben de başkasından duyarsam söylerim. Dedim. 15 dakika geçti geçmedi. Bir arkadaş yelefon etti. Aynı şeyi anlattı.

Kimden duydun dedim. "Kara paşa'dan " dedi.Olsun nasılsa duyulacaktı.

Sabah Kaymakama telefon ettim. Geçmiş olsun dedim. Sağol demeden "O paşanın ağzında hoşaf ıslanmaz." dedi.

O viraja şimdi kaymakam virajı derler.

İlk kaymakamımızdan hatıra kaldı.

Paşa yiğit delikanlı idi. İl Genel Meclisine seçildi. Başarı ile temsil etti ilçeyi. Eğilmedi. Gücü yettiğince dik durdu.

Pazarlarda kaset satardı. Sonra sera furyası oldu kasabada... 200 ün üzerinde sera...Hepsi tarumar. Bir O'nun serası devam ediyor. Oğlu Ümit sağolsun bize lezzetli hıyarlar yediriyor. Marullar...

Allah rahmet eyleye.
Bir gün Ekremin kahvede; akücü bekire:" Öleceksin oğlum!" dedi. Çayı içti gitti.  Yarım saat geçti geçmedi ölüm haberi geldi. Allah(cc) rahmet eyleye.