Otobüsler oradan kalkardı ve onlara halkım "aşk gemisi" adını taktı bir dönem. Ama yine de ulaşın 06.00 12.00 arası sürekli vardı.

Betonarme bina yoktu. Sadece şimdiki Faruğun büfesinin olduğu bina ile Subaşıların binası, tosa'ların binsı, bir de belediye binası vardı.

Nüfus 3 500 civarındaydı. Pazar; şimdiki merkez caminin yerinde pazar günleriydi. Büyük bir hahvan pazarı merada kurulurdu. Lisenin yerinde kuruluyordu. Belediye binası koca çeşmenin yanında idi. Koca bina yeni yapılıyordu. Karkastı. Demek ki 1984 ler...

Ve koca çeşme bu beldenin sembolü idi. Hangi akılla yere gömüldü. Bilemem. Gerçi orada duruyor. Şarıl-şarıl akardı suyu. Akşam üstleri su ağacının alan kızlar suya gelirdi. 

"Çeşmenin başında taş ben olaydım." muhabbetleri de toprağa gömüldü... 

Oldu mu? olmadı mı? Kim bilir...